Spektakl "śpiewy Eurypidesa" w Warszawie

Spektakl "śpiewy Eurypidesa" w Warszawie

16-17.12.2008
Teatr Studio w Warszawie

Zapraszamy na spektakl "Śpiewy Eurypidesa" Teatru CHOREA do Teatru Stiudo w Warszawie.

data: 16 grudnia 2008
godzina: 18:00
data: 17 grudnia
godzina: 17:30
miejsce: Teatr Studio, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie

 

Spektakl „Śpiewy Eurypidesa” jest drugim etapem pracy CHOREI nad Bachantkami Eurypidesa, po „Bakkusie” zrealizowanym we współpracy z walijską grupą tańca współczesnego Earthfall w 2006 roku, gdzie tematem był niechciany, cierpiący i bezwzględny zarazem bóg/człowiek, szukający rewanżu we współczesnym świecie. W „Śpiewach Eurypidesa” tematem są kobiety - bachantki, które w zbiorowym uniesieniu sięgają do tego, co w człowieku najbardziej intymne i skrywane, ale w religijnej czy dewocyjnej ekstazie może być groźne i prowadzić do zbrodni zarówno 2500 lat temu jak i dziś. Pieśni uruchamiają ciemne emocje - energie, które przy podejrzanej obecności Dionizosa, prowokują zdegradowany rytuał. Dwuznaczny obrzęd zwieńczony samosądem na odmieńcu próbującym zbyt odważnie przekroczyć społeczne tabu. Dionizos nie zapowiada tu nowego życia - podsuwa jedynie argumenty, by wskazać kozła ofiarnego.

Kiedy z grupą Earthfall zamykaliśmy projekt "Bakkus" wiedzieliśmy, że dla CHOREI to jeszcze nie koniec pracy z Eurypidesem i jego Bachantkami. Wkrótce podjęliśmy ryzykowną próbę opowiedzenia tej wieloznacznej tragedii przy użyciu zupełnie innego klucza: wykorzystując wyłącznie partie chórów z "Bachantek" i ruch. Chór jest głównym bohaterem dramatu. Spektakl "Śpiewy Eurypidesa" jest więc przekładem antycznych chórów przez gest, taniec i pieśń, na teatr współczesny. Jest szukaniem nowego języka znaczeń w komunikacji ze światem - języka współczesnej chorei. W tym spektaklu gest i ruch są ekstremalne, a bachantki w swojej pasji i uniesieniu łamią granice grawitacji. Tekst antycznej greki zderza się ze świetnym polskim tłumaczeniem Jerzego Łanowskiego, dzisiejsza muzyka Macieja Rychłego - z bachicznym akordem starożytności.

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Maciej Rychły
Opracowanie muzyczne i prowadzenie chóru: Tomasz Krzyżanowski
Choreografia: CHOREA
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Wizualizacje: Paweł Passini
Kostiumy: Weselina Nikołow
Obsada premierowa: Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Dorota Porowska, Katarzyna Tadeusz, Anna Bogdanowicz, Janusz Adam Biedrzycki, Hubert Domański, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Tomasz Rodowicz, Arkadiusz Rogoziński
Premiera: 1 września 2007, scena Fabryki Sztuki w Łodzi

 

więcej

Spektakl "Po Ptakach" w Bytomiu i Warszawie

Spektakl "Po Ptakach" w Bytomiu i Warszawie

11-14.12.2008
Bytomskie Centrum Kultury / Teatr Studio w Warszawie

Zapraszamy na spektakl "Po Ptakach / After the Birds" Teatru CHOREA i Earthfall Dance do Cenrum Kultury w Bytomiu i Teatru Stiudo w Warszawie.

data: 11 grudnia 2008
godziona: 18:00
miejsce: Bytomskie Centrum Kultury, ul. Żeromskiego 27

data: 13 grudnia 2008
godzina: 19:00
data: 14 grudnia 2008
godzina: 17.30
miejsce: Teatr Studio,  Pałac Kultury i Nauki w Warszawie

 

Spektakl "Po Ptakach" jest drugą częścią tryptyku realizowanego wspólnie przez CHOREĘ i Earthfall, wynikiem kolejnego międzynarodowego projektu teatralnego, powstałego we wrześniu 2005 roku w Cardiff (Walia). Oba zespoły, posługujące się zupełnie odmiennymi estetykami i metodami pracy, stworzyły wspólnie nowy język na pograniczu gatunków i stylów. CHOREA i Earthfall konfrontują antyczną grecką pieśń chóralną ze współczesną muzyką, choreografią przestrzeni miejskiej i lękami dzisiejszego świata.

Próbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie: co zostało nam dzisiaj po Ptakach Arystofanesa, po starożytnych Grekach i ich kulturze, co mamy z nimi wspólnego? Pamiętajmy, że Ateny za życia Arystofanesa przechodzą czas wyniszczających wojen ze Spartą, czas rozpadającej się demokracji, kryzysów politycznych, spisków i walki o władzę różnych stronnictw politycznych. Kruszą się wartości społeczne i religijne. W takich okolicznościach zawsze pojawiają się przewodnicy do nowego wspaniałego świata, który ma szanse powstać na gruzach starego, dzięki utopijnym ideom, populistycznym hasłom, manipulacjom i ustawieniu się dokładnie pomiędzy tymi, którym się udało, a tymi, którzy są przegrani. Jedni bez drugich nie mogą żyć, więc tam, gdzie ich drogi się przecinają, trzeba tym pierwszym odbierać władzę, a tym drugim marzenia. Całość otoczyć murem, rozstawić straże i strzec się obcych, jak to jest w Chmurokukułczynie – idealnym nowym państwie Arystofanesa. Ale zza wysokiego muru bogowie wyglądają na skorumpowanych idiotów, a ludzie na okradzionych z marzeń karłów. Czy raj na ziemi można dzisiaj budować tylko za kolczastymi drutami, czy wszystkie wizje uzdrawiania świata w trakcie realizacji stają się zawsze tak samo gorzkie i groźne? W tym spektaklu granym w postkomunistycznym państwie, w dobie globalnego terroryzmu pytamy o to nie tylko Arystofanesa…

Twórcy: Teatr CHOREA, Earthfall
Reżyseria: Jessica Cohen, Jim Ennis, Tomasz Rodowicz
Muzyka: Maciej Rychły
Choreografia: Jessica Cohen, Jim Ennis, Suzanne Firth, Cai Tomos, CHOREA
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski, Marcin Dobijański
Obsada: Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Joanna Chmielecka, Małgorzata Lipczyńska, Dorota Porowska, Izabela Śliwa, Elina Toneva, Iga Załęczna, Janusz Adam Biedrzycki, Hubert Domański, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Sean Palmer, Tomasz Rodowicz

Premiera: 09-14 grudnia 2005, Teatr Współczesny, Wrocław; Teatr Nowy Praga, Warszawa

 

więcej

Spektakl "Odpoczywanie" w Krakowie

Spektakl "Odpoczywanie" w Krakowie

09.12.2008
Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie

Zapraszamy na spektakl "Odpoczywanie" w reżyserii Pawła Passiniego, w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie. 

data: 9 grudnia 2008
godzina 20:00
miejsce: Teatr Łaźnia Nowa, Kraków

 

Premiera tego spektaklu miała miejsce podczas organizowanego w nowohuckiej Łaźni Nowej festiwalu, związanego z obchodami rocznicy śmierci Stanisława Wyspiańskiego - „Wyspiański wyzwala”. „Odpoczywanie” jest autorskim dziełem Pawła Passiniego, który scenariusz przedstawienia oparł na różnych związanych z Wyspiańskim źródłach. Obok znanych dramatów i wierszy w tekst włączone zostały juwenilia, listy, artykuły, zapiski artysty.

"Odpoczywanie opiera się na autorskim scenariuszu, którego podłożem są między innymi nieinscenizowane do tej pory fragmenty twórczości Stanisława Wyspiańskiego, która, jako przedmiot wielokrotnych reinterpretacji, była deformowana i formatowana. Zatraciwszy wreszcie pierwotny kontekst – powraca jedyniew postaci oderwanych fragmentów, majaczących w zbiorowej wyobraźni. Z tych elementów rekonstruujemy obraz Wyspiańskiego w momencie fizycznej śmierci, i zarazem narodzin w „teatrze pamiątek”. Nasza uwaga skupia się jednak nie na samym Wyspiańskim, a na jego dzieciach. Helenka, Staś, Teodor i Mieciu w Odpoczywaniu stają się bohaterami. Cofają czas, zjadając robaki. Bawią się z ojcem, przywołują swoje najszczęśliwsze chwile… Ojciec potrafił opuścić swoich Znakomitych Przyjaciół, bo właśnie nadchodziła pora dnia, która zarezerwowana była dla dzieci. Święty czas zabawy i odpoczynku. To dzięki tym godzinom, upływającym na wspólnym malowaniu, opowiadaniu bajek i wielu innych wspaniałych rzeczach, w panteonie Naszej Narodowej Spuścizny pojawia się pełna tajemnic twarz dziecka, które od tej chwili potrafimy rozpoznać w każdym z nas. W podzięce za to bohaterów obrazów spotkała podwójna tragedia. To jeden z najbardziej wstydliwych i paskudnych aktów osławionej czarnej niewdzięczności. W dzień po śmierci Wyspiańskiego do jego rodzinnego domu w Węgrzcach udała się ekspedycja, której celem było wywiezienie możliwie jak największej ilości rzeczy, które po sobie pozostawił. Także w trosce o należytą edukację wieszczego potomstwa troskliwi przedstawiciele Narodowej Kultury odebrali dzieci Matce (z pochodzenia chłopce), dopełniając ich osierocenia. Żadne z dzieci do końca życia nie pogodziło się z tą tragedią. Dwóch synów trafiło do szpitali psychiatrycznych (Staszek spędził tam 30 lat!), Helenkę wyekspediowano do szwajcarskiej szkoły klasztornej, w której przez cały czas modliła się... o powrót do Węgrzc.
Śmierć, pamięć, sztuka i życie. Czwarty wieszcz i krakowska tajemnica poliszynela. Podczas intermedium Maciej Wyczański – aktor – opowiada o zmaganiach z rolą Wyspiańskiego, a internauci cały czas na żywo tworzą wyświetlany na ścianach sceny chat o tym, co widzą." (Paweł Passini)

Reżyseria, muzyka, scenariusz, projekcje: Paweł Passini
Reżyseria światła: Tomasz Krukowski
Zdjęcia: Przemek Sieraczyński

Obsada:
Wielki Polak w stanie postępującej mineralizacji - Maciej Wyczański
Narodowe Sierotki:
Anna Bogdanowicz - Helenka
Dominika Jarosz - Staś
Barbara Songin - Teodor
Katarzyna Tadeusz - Mieciu
oraz
Mistrz Ceremonii Pogrzebowych - Rafał Rękosiewicz

Spektakl współprodukowany przez Teatr Łaźnia Nowa z Nowej Huty

Premiera: 28 listopada 2007, Teatr Łaźnia Nowa, Nowa Huta, Kraków

 

więcej

Premiera spektaklu "Gry [w] Pana Cogito"

Premiera spektaklu "Gry [w] Pana Cogito"

08-09.11.2008
Teatr CHOREA

Zapraszamy na premierę spektaklu “Gry (w) Pana Cogito” Teatru CHOREA, w reżyserii Tomasza Rodowicza, na scenie Fabryki Sztuki w Łodzi.

data: 8 i 9 listopada 2008
godzina: 20:00
miejsce: Fabryka Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3
bilety: wstęp wolny

„Uczymy się grać, patrząc jak grają inni.
Jak jednak obserwator odróżni błąd graczy od posunięcia prawidłowego?(…)
Przypatrz się temu co nazywamy grami.
Co jest im wszystkim wspólne?

Co jeszcze jest grą a co już nią nie jest?
Czy możesz podać granice?
Nie. Możesz je wytyczyć. Dotąd bowiem ich jeszcze nie wytyczono. (…)”

Ludwig Wittgenstein Dociekania filozoficzne 


Gry (w) Pana Cogito to rozpisanie myśli poety na przestrzeń sceny. Precyzyjne poetyckie konstrukcje zostają rozłożone na części. Taki zabieg prowadzi do odsłonięcia ich elementarnych, żywych znaczeń oraz do wydobycia autentycznej siły słów. Fragmenty tekstów Zbigniewa Herberta składane są w nowe związki.

Trzy źródłowe środki teatralne – słowo, ruch i muzyka – budują rządzącą się własnymi prawami rzeczywistość sceniczną. Tworzą nierozerwalną jednię – nową choreę. Ruch nie ilustruje słowa, muzyka nie dopowiada treści. Dopiero z ich równoprawnego połączenia rodzi się wielopoziomowy świat przewrotnych znaczeń i fizycznie odczuwalnych napięć. Surrealizm przenikający obrazy sceniczne oddziałuje z jednakową siłą na zmysły, podświadomość i cogito.

Zmaganie z ideami Pana C. dokonuje się w szesnastu rozgrywkach. Każda rządzi się własnymi regułami rozpisanymi adekwatnie do zasad przewrotnej metody CHOREI. Gry z myślami poety stanowią próbę odpowiedzi na pytanie o to, co Herbert ma nam do powiedzenia w dzisiejszej rzeczywistości. Stwarzają okazję, żeby poeta sam zapytał nas, gdzie jesteśmy. Ale do kogo mówi? Kto go dziś słucha?

Spektakl "Gry [w] Pana Cogito
Na podstawie tekstów Zbigniewa Herberta

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek
Choreografia: CHOREA
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski, Marcin Dobijański
Wizualizacje: Jaromir Dziewic, Piotr Wdówka
Współpraca literacka: Joanna Chmielecka
Obsada: Julia Jakubowska, Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Małgorzata Lipczyńska, Adam Biedrzycki, Hubert Domański, Sebastian Klim, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek

Projekt zrealizowano w ramach programu "Herbert" ogłoszonego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

więcej

Premiera spektaklu "Tehillim/Psalmy"

Premiera spektaklu "Tehillim/Psalmy"

14.06.2008
Fabryka Sztuki w Łodzi

Zapraszamy na premierę spektaklu "Tehillim/Psalmy" Teatru CHOREA i neTTheatre, w reżyserii Pawła Passiniego, do Fabryki Sztuki w Łodzi.

data: 14 czerwca 2008 
godzina: 19:00
miejsce: Fabryka Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3

 

Teatr CHOREA i neTTheatre - Teatr w Sieci Powiązań przedstawiają, ujawniają, przywracają niemal zupełnie zapomnianą tradycję śpiewania w pustce. Psalmy - pieśń początków, pieśń podróży, źródło poezji jak najbardziej ludzkiej, ale natchnionej; zarodek, podstawowa komórka - DNA kultury, DNA teatru. Obraz: „Przewodnikowi chóru Psalm Dawidowy…” - tłum osadzony w centrum miejskiego organizmu XXI wieku rozstępuje się przed pięknie śpiewającym - takie przeniesienie to wydobywanie, ujawnianie, wyjście, comming out. Tehillim/Psalmy to współczesne, radykalne odczytanie tekstu Psalmów przez pryzmat dokonań największych buntowników XX wieku - Antonina Artauda, Francisa Bacona, Witolda Gombrowicza. To terapia kultury, przywracanie pamięci, rehabilitacja wrażliwości. Krzyk Króla Dawida i śpiew jąkającego się Mojżesza, zmierzającego przez pustkowia do obiecanej Europy.

Psalmy stanowią dzisiaj przecięcie i punkt zborny dla katolików, protestantów, wyznawców prawosławia i Żydów. Trudno zliczyć wszystkie tradycje śpiewania psalmów, jak również miejsca na globie, w których są wykonywane. Od śpiewu bizantyjskiego, po negro spiritual; od chorału gregoriańskiego, po współczesne wersje rock i reggae; od tradycyjnych śpiewów Żydów z Etiopii, po współczesne wersje autorstwa Leonarda Bernsteina – na każdym kontynencie znaleźć można zarówno dawne, jak i zupełnie nowoczesne wykonania. Chcemy poznać, przyswoić i zaprezentować szerokiej publiczności drobną, lecz reprezentatywną cząstkę tego niezwykłego bogactwa.

Reżyseria: Paweł Passini
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Paweł Passini, Tomasz Rodowicz oraz fragmenty muzyki tradycyjnej różnych kultur
Choreografia: CHOREA
Światło: Tomasz Krukowski
Wizualizacje: Maria Porzyc
Obsada: Monika Dąbrowska, Dominika Jarosz, Anna Kaźmierak, Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Katarzyna Tadeusz, Iga Załęczna, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Paweł Passini, Tomasz Rodowicz

więcej

Premiera spektaklu "Odpoczywanie"

Premiera spektaklu "Odpoczywanie"

28.11.2007
Teatr Łaźnia Nowa, Kraków

Zapraszamy na premierę spektaklu "Odpoczywanie" w reżyserii Pawła Passiniego, w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie. 

data: 28 listopada 2007
miejsce: Teatr Łaźnia Nowa, Kraków

 

Premiera spektaklu odbędzie się podczas organizowanego w nowohuckiej Łaźni Nowej festiwalu, związanego z obchodami rocznicy śmierci Stanisława Wyspiańskiego - „Wyspiański wyzwala”. „Odpoczywanie” jest autorskim dziełem Pawła Passiniego, który scenariusz przedstawienia oparł na różnych związanych z Wyspiańskim źródłach. Obok znanych dramatów i wierszy w tekst włączone zostały juwenilia, listy, artykuły, zapiski artysty.

"Odpoczywanie opiera się na autorskim scenariuszu, którego podłożem są między innymi nieinscenizowane do tej pory fragmenty twórczości Stanisława Wyspiańskiego, która, jako przedmiot wielokrotnych reinterpretacji, była deformowana i formatowana. Zatraciwszy wreszcie pierwotny kontekst – powraca jedyniew postaci oderwanych fragmentów, majaczących w zbiorowej wyobraźni. Z tych elementów rekonstruujemy obraz Wyspiańskiego w momencie fizycznej śmierci, i zarazem narodzin w „teatrze pamiątek”. Nasza uwaga skupia się jednak nie na samym Wyspiańskim, a na jego dzieciach. Helenka, Staś, Teodor i Mieciu w Odpoczywaniu stają się bohaterami. Cofają czas, zjadając robaki. Bawią się z ojcem, przywołują swoje najszczęśliwsze chwile… Ojciec potrafił opuścić swoich Znakomitych Przyjaciół, bo właśnie nadchodziła pora dnia, która zarezerwowana była dla dzieci. Święty czas zabawy i odpoczynku. To dzięki tym godzinom, upływającym na wspólnym malowaniu, opowiadaniu bajek i wielu innych wspaniałych rzeczach, w panteonie Naszej Narodowej Spuścizny pojawia się pełna tajemnic twarz dziecka, które od tej chwili potrafimy rozpoznać w każdym z nas. W podzięce za to bohaterów obrazów spotkała podwójna tragedia. To jeden z najbardziej wstydliwych i paskudnych aktów osławionej czarnej niewdzięczności. W dzień po śmierci Wyspiańskiego do jego rodzinnego domu w Węgrzcach udała się ekspedycja, której celem było wywiezienie możliwie jak największej ilości rzeczy, które po sobie pozostawił. Także w trosce o należytą edukację wieszczego potomstwa troskliwi przedstawiciele Narodowej Kultury odebrali dzieci Matce (z pochodzenia chłopce), dopełniając ich osierocenia. Żadne z dzieci do końca życia nie pogodziło się z tą tragedią. Dwóch synów trafiło do szpitali psychiatrycznych (Staszek spędził tam 30 lat!), Helenkę wyekspediowano do szwajcarskiej szkoły klasztornej, w której przez cały czas modliła się... o powrót do Węgrzc.
Śmierć, pamięć, sztuka i życie. Czwarty wieszcz i krakowska tajemnica poliszynela. Podczas intermedium Maciej Wyczański – aktor – opowiada o zmaganiach z rolą Wyspiańskiego, a internauci cały czas na żywo tworzą wyświetlany na ścianach sceny chat o tym, co widzą." (Paweł Passini)

Reżyseria, muzyka, scenariusz, projekcje: Paweł Passini
Reżyseria światła: Tomasz Krukowski
Zdjęcia: Przemek Sieraczyński

Obsada:
Wielki Polak w stanie postępującej mineralizacji - Maciej Wyczański
Narodowe Sierotki:
Anna Bogdanowicz - Helenka
Dominika Jarosz - Staś
Barbara Songin - Teodor
Katarzyna Tadeusz - Mieciu
oraz
Mistrz Ceremonii Pogrzebowych - Rafał Rękosiewicz

Spektakl współprodukowany przez Teatr Łaźnia Nowa z Nowej Huty
Premiera: 28 listopada 2007, Teatr Łaźnia Nowa, Nowa Huta, Kraków

 

więcej

Premiera spektaklu "Sczeźli"

Premiera spektaklu "Sczeźli"

30.10.2007
AOIA, Łódź

Zapraszamy na premierę spektaklu "Sczeźli" Teatru CHOREA, w reżyserii Pawła Passiniego, do Akademickiego Ośrodka Inicjatyw Artystycznych w Łodzi.

data: 30 października 2007
miejsce: Akademicki Ośrodek Inicjatyw Artystycznych w Łodzi

 

Obecność i recepcja pracy Tadeusza Kantora w Polsce dotyczy niemal wyłącznie jego prac plastycznych i spektakli. Trzeba jednak pamiętać, że Kantor stworzył niezwykle bogaty i ciekawy kosmos tekstów. Fascynująca jest ich warstwa literacka. Dzięki autotematyzmowi, bezwzględnym wiwisekcjom, jakich dokonuje Kantor i przede wszystkim niezwykłej uczciwości, z jaką są przeprowadzane, obcujemy z niepowtarzalnym świadectwem procesu twórczego samego w sobie: z jego dynamiką, manowcami, zmaganiem się, klęską i świetnością. Z tego kosmosu reżyser Paweł Passini wybrał zjawisko śmierci, a właściwie sfery śmierci - jak to nazywa Kantor - i jej nieoczekiwanego sąsiedztwa, jakim jest dzieciństwo. To ostatnie rozumiane jest nie tylko jako czas historyczny, element przeszłości, ale również, a może przede wszystkim jako kondycja ludzka - afirmatywny i naiwny stosunek do świata, obcowanie z wyobrażonym na równi z rzeczywistym, swobodna i nieograniczona kreacja, a także incydenty wymykania się jej tworów spod kontroli. Sferę dzieciństwa w spektaklu stanowić będą inspiracje twórczością Brunona Schulza. W tym zestawieniu uderza niezwykła zbieżność metaforyki i pól zainteresowań obu artystów. Dzieciństwo usytuowane w świecie schulzowskich opowiadań, staje się upragnioną arkadią, złotym wiekiem - do którego nieustannie odwołuje się Kantor.

Reżyseria, muzyka i scenariusz: Paweł Passini
Występują: Tomasz Rodowicz, Iga Załęczna, Katarzyna Tadeusz, Zenon Pies
Zdjęcia: Marcin Polak
Premiera: 30 października 2007, Akademicki Ośrodek Inicjatyw Artystycznych w Łodzi

 

więcej

Premiera spektaklu "Śpiewy Eurypidesa"

Premiera spektaklu "Śpiewy Eurypidesa"

01.09.2007
Fabryka Sztuki w Łodzi

Zapraszamy na premierę spektaklu "Śpiewy Eurypidesa" Teatru CHOREA, na scenie Fabryki Sztuki w Łodzi.

data: 1 września 2007
miejsce: scena Fabryki Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3

 

Kiedy z grupą Earthfall zamykaliśmy projekt "Bakkus" wiedziałem, że dla CHOREI to jeszcze nie koniec pracy z Eurypidesem i jego "Bachantkami". Wkrótce podjęliśmy ryzykowną próbę opowiedzenia tej wieloznacznej tragedii przy użyciu zupełnie innego klucza: wykorzystując wyłącznie partie chórów z "Bachantek" i ruch. Chór jest głównym bohaterem dramatu. Spektakl "Śpiewy Eurypidesa" jest więc przekładem antycznych chórów przez gest, taniec i pieśń, na teatr współczesny. Jest szukaniem nowego języka znaczeń w komunikacji ze światem - języka współczesnej chorei. W tym spektaklu gest i ruch są ekstremalne, a bachantki w swojej pasji i uniesieniu łamią granice grawitacji. Tekst antycznej greki zderza się ze świetnym polskim tłumaczeniem Jerzego Łanowskiego, dzisiejsza muzyka Macieja Rychłego z bachicznym akordem starożytności.

Tematem "Śpiewów Eurypidesa" są wyłaniające się z chóru kobiety - bachantki, które w zbiorowym uniesieniu sięgają do tego, co w człowieku najbardziej intymne i skrywane, ale w dewocyjnej ekstazie może być groźne i prowadzić do zbrodni, zarówno 2,5 tysiąca lat temu jak i dziś. Pieśni uruchamiają ciemne emocje - energie, które przy podejrzanej obecności Dionizosa, prowokują zdegradowany rytuał. Dwuznaczny obrzęd zwieńczony samosądem na odmieńcu próbującym zbyt odważnie przekroczyć społeczne tabu. Dionizos nie zapowiada tu nowego życia – podsuwa jedynie argumenty, by wskazać kozła ofiarnego.

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Maciej Rychły
Opracowanie muzyczne i prowadzenie chóru: Tomasz Krzyżanowski
Choreografia: CHOREA
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Wizualizacje: Paweł Passini
Kostiumy: Weselina Nikołow
Obsada premierowa: Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Dorota Porowska, Katarzyna Tadeusz, Anna Bogdanowicz, Janusz Adam Biedrzycki, Hubert Domański, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Tomasz Rodowicz, Arkadiusz Rogoziński
Obsada od 4 lipca 2009: Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Małgorzata Lipczyńska, Dorota Porowska, Katarzyna Tadeusz, Elina Toneva, Janusz Adam Biedrzycki, Hubert Domański, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Tomasz Rodowicz
Premiera: 1 września 2007, scena Fabryki Sztuki w Łodzi

 

więcej

Manewry Patriotyczne

Manewry Patriotyczne

25.03.2007 do 22.11.2009
Teatr CHOREA

Zapraszamy na Manewry Patriotyczne - projekt realizowany przez Teatr CHOREA w latach 2007-2009, penetrujący i ożywiający sferę narodowych wartości.

 

Kalendarium Manewrów Patriotycznych:

2007
25 marca - Manewry Patriotyczne I: "Zamknięty jestem w kulę kryształową" / Słowacki / Małysz
22 kwietnia - Manewry Patriotyczne II: "Ręce przecz od moich bajek!!!" / Tuwim / Brzechwa
20 maja - Manewry Patriotyczne III: "Fortepian Chopina" / Chopin / Norwid 

2008
4 maja - Manewry Patriotyczne IV: "Konstutuujemy" / Kołłątaj / Rejtan / Konstytucja
28-29 czerwca - Manewry Patriotyczne V: "My, dzieci Wyspy" / Wyspiański / Akcja uliczna // "Odpoczywanie" / spektakl, reż. Paweł Passini
21 września - Manewry Patriotyczne VI: "Gry [w] Pana Cogito" / spektakl, reż. Tomasz Rodowicz // "Drugi pokój" / spektakl, reż. Paweł Passini
5 października - Manewry Patriotyczne VII: "Czy tamuzykakocia?" / Lutosławski / spektakl - koncert - instalacja
11 listopada - Manewry Patriotyczne VIII: "Nie_odległość - położenie listopadowe"

2009
1 września - "Jawne komplety - (nie) przerwana lekcja" / akcja w Warszawie, zorganizowana przez Pawła Passiniego, z udziałem Tomasza Rodowicza i Marii Porzyc
13 września - Manewry Patriotyczne IX: "Amerykański sen" / Niemcewicz / Norwid / Gombrowicz
4 października - Manewry Patriotyczne X: "Kukła polska" / Schulz / Brzechwa / Lem / Kantor / happening - instalacja
22 listopada - Manewry Patriotyczne XI: "Całe moje życie" / Reymont odbiera Nobla / happening - instalacja - koncert

Manewry Patriotyczne to działanie artystyczne w miejskiej przestrzeni publicznej, mające charakter happeningu z udziałem użytkowników tej przestrzeni. Ich celem jest przywrócenie spontanicznego, euforycznego, i w pełni pokojowego manifestowania swojego patriotyzmu, przejawiającego się poprzez uwielbienie i wspólne przeżywanie treści, idei i bohaterów będących częścią naszego narodowego dziedzictwa.

Projekt Manewry Patriotyczne zakłada cykliczne wydarzenia na terenie Łodzi i dotyczy zbiorowych interpretacji wybranych fragmentów literatury polskiej w przestrzeni publicznej, w różnych, znaczących miejscach miasta. Główną ideą projektu jest jego otwartość i masowe uczestnictwo mieszkańców. Punktem kulminacyjnym każdego wydarzenia jest wspólny krzyk. Krzyczymy fragment wybranego wcześniej, często powszechnie znanego tekstu, który staje się osią ulicznego działania, odbija się echem w granym wieczorem koncercie, lub pojawia w prezentowanym spektaklu. Wybrane wydarzenia transmitowane są w Sieci. Krzyczany tekst słyszalny jest w promieniu kilku ulic, w mieszkaniach, sklepach, restauracjach i innych miejskich przestrzeniach.

"Impulsem dla naszych działań w ramach Manewrów Patriotycznych było szukanie wspólnej płaszczyzny spotkania artystów i ich odbiorców w procesie twórczym. Naprawdę zdarza się to niesłychanie rzadko. Badanie sfery narodowego patosu i przesuwanie jej w przestrzeń chaosu, nieuporządkowania i twórczej anarchii, skutkuje przebudzeniem się obu stron. I obu półkul.
Kryzys pojęcia „patriotyzm” wynika ze wstydu. Jest bezpośrednim skutkiem sposobu, w jaki patrzymy na siebie na ulicy, w pociągu i w poczekalni na zagranicznym lotnisku. Jest dręczącą nas obawą przed śmiesznością, strachem przed „kichą”, kompromitacją, i przed samotnością. Potęguje go wszechobecna w życiu publicznym agresja, która, mając zwiększyć jego atrakcyjność i sztucznie wzmóc łaknienie jego odbiorców, zamiast tego odbiera im poczucie godności i gotowość do otwartości wobec drugiego człowieka. A przede wszystkim nieznośnie ogłupia. Nagłe, radykalne zaistnienie działania performatywnego w przestrzeni publicznej przywraca jej użytkownikom świadomość jej wspólnotowej natury." (Paweł Passini)

Scenariusz i reżyseria: Paweł Passini
Scenografia: Paweł Korbus
Koordynacja: Katarzyna Tadeusz

 

więcej

Polska premiera spektaklu "Bakkus"

Polska premiera spektaklu "Bakkus"

17.11.2006
Teatr Współczesny we Wrocławiu

Zapraszamy na polską premierę spektaklu "Bakkus", stworzonego we współpracy Teatru CHOREA i grupy Earthfall, do Teatru Brycheiniog, w Brecon, w Walii.

data: 17 listopada 2006 
miejsce: Teatr Współczesny, Wrocław

 

Projekt teatralny "Bakkus", oparty na motywach "Bachantek" Eurypidesa jest trzecią częścią trylogii realizowanej wspólnie przez polski i walijski teatr - Stowarzyszenie Teatralne CHOREA i teatr Earthfall. We współpracy tych grup nigdy nie chodziło o rekonstrukcję, stylizację, parafrazę lub cytat z Antyku, ale zawsze o esencjalne pytanie o tożsamość kulturową, etyczną i społeczną mieszkańca wielkiej europejskiej metropolii XXI wieku. Antyk jest jak lustro, dzięki któremu przyglądamy się najbardziej dotkliwym sprawom naszej współczesności ze zbawiennym dystansem. Tym razem wynikiem współpracy CHOREI i Earthfall jest spektakl "Bakkus", dla którego punktem wyjścia jest wola głębszej penetracji gwałtownych przemian kulturowych i społecznych, których jesteśmy świadkami oraz przemożne poczucie bycia na rozstaju dotychczasowej drogi i konieczności szukania nowego języka dla teatru. Czy Antyk może dać nam odpowiedź na podstawowe pytania współczesności? Przez współpracę CHOREI i Earthfall konsekwentnie kontynuujemy budowanie mostu pomiędzy Antykiem a dniem dzisiejszym, ponieważ jesteśmy przekonani, że napięcie pomiędzy tym, co najstarsze w naszym dziedzictwie kulturowym, a tym, co najbardziej współczesne, otwiera dla teatru nowe perspektywy. W Bakkusie znów zderzamy radykalny ruch tańca współczesnego, słowo mówione, chóralny śpiew zaczerpnięty z antycznego tekstu Bachantek i jazz-rockową muzykę wykonywaną na żywo, aby to zestawienie kultur dało interesującą i dynamiczną kombinację.

Eurypides pisał "Bachantki" już na wygnaniu, w odległej od Aten Macedonii, jako zwieńczenie swojej twórczości. Odczytujemy w tym dramacie przestrogę przed konfliktem prawa i religii, przed fanatyzmem z jednej strony i nadużyciami władzy z drugiej, kryzysem wartości i grozą odpowiedzialności zbiorowej. Dionizos/Bakkus jest w tym spektaklu manipulatorem, charyzmatycznym przywódcą po przejściach, który chciałby grać rolę boga.

Twórcy: Teatr CHOREA, Earthfall
Reżyseria: Jessica Cohen, Jim Ennis, Tomasz Rodowicz
Muzyka: Maciej Rychły, Roger Mills, Paul Wigens
Choreografia: Jessica Cohen
Obsada: Susanne Firth, Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Dorota Porowska, Izabela Śliwa, Elina Toneva, Roger Mills, Gerald Tyler, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Tomasz Rodowicz, Paul Wigens
Premiera: 03 listopada 2006 (Teatr Brycheiniog, Brecon, Walia), 17 listopada 2006 (Teatr Współczesny, Wrocław, Polska)

 

więcej

Archiwa

x
Jeśli chcesz otrzymywać informacje o wydarzeniach Teatru Chorea zarejestruj się.