Premiera spektaklu "napewnomoże"

Premiera spektaklu "napewnomoże"

12-13.11.2011
Fabryka Sztuki w Łodzi

Zapraszamy na premierę monodramu "napewnomoże", w wykonaniu Małgorzaty Lipczyńskiej z Teatru CHOREA, na scenie Fabryki Sztuki w Łodzi.

data: 12, 13 listopada 2011
miejsce: scena Fabryki Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3
godzina: 19:00
miejsce: Teatr CHOREA, Fabryka Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3
wstęp: wolny, ilość miejsc ograniczona
informacje / zapisy: warsztaty@fabrykasztuki.org

 

Monodram Małgorzaty Lipczyńskiej, „napewnomoże” oparty na twórczości Aglai Veteranyi, jest opowieścią o przekraczaniu granic: emocjonalnych, geograficznych, czasowych; o uzależnieniu od ciągłej intensywności, nawet jeśli prowadzi to do destrukcji.

Istotnym elementem spektaklu jest stawiane przez aktorkę pytanie: “Co sprawia, że to, co dla większości ludzi jest ekstremum, dla niektórych staje się normą?”

Utwory A. Veteranyi, charakteryzujące się ironią, absurdem i poczuciem humoru w połączeniu z ogromną precyzją formalną w używaniu języka, są również istotnym głosem w sprawie problemu tożsamości narodowej współczesnej, „zjednoczonej” Europy. Dzieciństwo pisarki spędzone w cyrkowej rodzinie w czasach komunistycznego reżimu w Rumunii, a następnie emigracja do Szwajcarii ukazują ogromny kontrast między dwoma światami, w których żyła, a w których nigdzie nie czuła się bezpieczna. Jej teksty, zawierające wiele wątków autobiograficznych, odzwierciedlają dylemat człowieka żyjącego między dwoma systemami, które go ukształtowały; „Wschód”, do którego nie ma już powrotu i „Zachód”, w którym przez cały czas czuje się obco.

Aglaja Veteranyi urodziła się w 1962 roku w Bukareszcie, w rodzinie artystów cyrkowych. Po ucieczce z Rumunii rodzina uzyskała azyl w Szwajcarii, następnie prowadziła wędrowny tryb życia, jeżdżąc z występami. Dzieciństwo i wczesną młodość pisarka spędziła w hotelach i wozach cyrkowych. Pisać nauczyła się dopiero w szwajcarskiej szkole z internatem; niemiecki stał się jej językiem literackim.
Po studiach aktorskich pracowała od 1982 roku jako aktorka, równolegle zajmując się twórczością pisarską. W 1999 roku ukazała się pierwsza powieść Aglai Veteranyi „Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze”. 3 lutego 2002 w Zurychu Aglaja skoczyła do Jeziora Genewskiego. Na brzegu zostawiła swoje buty.

„W jednym z wywiadów Aglaja powiedziała: „Pisanie jest dla mnie formą przekształconej agresji. Gdyby ta agresja we mnie została, zniszczyłaby mnie i rzuciłabym się w koncu na kogoś z nożem.” Pisanie było dla niej także sposobem na oswajanie własnych demonów. Dla mnie takim sposobem jest przede wszystkim teatr. Nadawanie formy zarówno swoim lękom i obsesjom, jak i zachwytom i fascynacjom, pomaga stworzyć porządek, w którym łatwiej egzystować. W jej utworach urzekła mnie ironia, absurd, specyficzne poczucie humoru, a także lapidarność i precyzja formalna w używaniu języka. Z pozornie niepowiązanych ze sobą tekstów wyłania się osobowość zbudowana na kontrastach, miłość do świata miesza się z głęboką depresją, a dziecięca naiwność z okrutną szczerością. Witalność przenika się z wszechobecnym poczuciem śmierci (swojej lub bliskich), wrazliwość i subtelność z sado-masochistyczną seksualnością, miłość macierzyńska z pedofilią, bezgraniczne oddanie z gwałtem. Mnogość dychotomii i niejednoznaczności ma jedną cechę wspólną – niezależnie od tego, co działo się w jej życiu – Aglaja we wszystko angażowała się całą sobą. Im bardziej wczytywałam się w jej teksty tym bardziej stawała mi się bliska. Z czasem najważniejsze stało dla mnie znalezienie sposobu na okiełznanie własnej choroby. Jak zachowywać ciągłą czujność, trzymać ją  „na krótkiej smyczy”, nie tracąc jednocześnie dystansu do siebie? Myślę, że Aglaja (paradoksalnie – bo pomimo samobójczej śmierci) wygrała tę walkę, bo jak stwierdził jeden z jej przyjaciół: „Smutny koniec nie może zostać uznany za werdykt nad drogą życiową.”
To tyle. Musiałyśmy się spotkać.
Małgorzata Lipczyńska

Monodram Małgorzaty Lipczyńskiej oparty na twórczości Aglai Veteranyi
Reżyseria: Tomasz Rodowicz, Małgorzata Lipczyńska
Konsultacja dramaturgiczna: Hans Timmermann
Obsada: Małgorzata Lipczyńska
Ruch sceniczny: Małgorzata Lipczyńska
Konsultacja choreograficzna: Liat Magnezy
Muzyka: Kuba Pałys
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Premiera: 12 listopada 2011, scena Fabryki Sztuki w Łodzi 

Projekt finansowany przez Urząd Marszałkowski w Łodzi.

 

więcej

Spektakl "Grotowski - próba odwrotu" w Łodzi

Spektakl "Grotowski - próba odwrotu" w Łodzi

28.10.2011
Teatr Szwalnia, Łódź

 

Zapraszamy na pokaz spektaklu "Grotowski - próba odwrotu" Teatru CHOREA, w reżyserii Tomasza Rodowicza, w ramach Regionalnego Kongresu Kultury, w Centrum Kultury Niezależnej - Teatrze Szwalnia w Łodzi.

data: 28 października 2011
godzina: 20:00

miejsce: Regionalny Kongres Kultury, Centrum Kultury Niezależnej Teatr Szwalnia, ul. Struga 90

 

Regionalny Kongres Kultury
Rozwój Łodzi i regionu może następować w oparciu o kulturę. Jesienny Regionalny Kongres Kultury ma na celu rozpoczęcie publicznej debaty nad diagnozą stanu kultury i regionalną polityką w tym obszarze. Kongres, wraz działaniami towarzyszącymi, ma stworzyć przestrzeń środowiskowej dyskusji nad pożądanym kształtem kultury w Łodzi i województwie. W obradach wezmą udział przedstawiciele sektora kultury i przemysłów kreatywnych - instytucji, organizacji pozarządowych, przedsiębiorcy, artyści i eksperci. To okazja, aby na szerokim publicznym forum przedstawić swoje oczekiwania i uwagi dotyczące zarówno Programu Rozwoju Kultury Województwa Łódzkiego, jak i Strategii Rozwoju Kultury dla Łodzi, nad którą prace rozpoczną się tuż po zakończeniu Kongresu. Dokumenty te określą priorytety, główne obszary działania i sposobów wdrażania pożądanych rozwiązań na najbliższe lata.

 

Jerzy Grotowski, największy rewolucjonista teatru XX w. jest inspiracją dla większości współczesnych artystów, jednak nikt nie podjął jeszcze próby otwartej refleksji nad jego spuścizną. Dokonana zostaje ona w najnowszym spektaklu Chorei. Na podstawie niepublikowanych dotąd tekstów Grotowskiego i jego osobistych spotkań z reżyserem spektaklu Tomaszem Rodowiczem, grupa młodych performerów zmierzy się z legendą teatralnego szamana.

Tomasz Rodowicz wraca do wspomnień związanych z Jerzym Grotowskim, który wciągnął go w działalność teatralną. Przez lata spotykali się, spierali i dyskutowali. Pod kierunkiem Rodowicza młodzi aktorzy Chorei konfrontują się z tekstami twórcy Teatru Laboratorium w kontekście własnych doświadczeń. Zastanawiają się, na ile reforma XX-wiecznego teatru dokonana przez Grotowskiego jest ważna dla ich wyborów dzisiaj.

"Ten projekt jest ekscytujący i ryzykowny zarazem: „Jerzy Grotowski – największy rewolucjonista teatru XX wieku.” Wracam do Grotowskiego po tylu latach trochę z powodu buntu wobec tego, co z tą postacią zostało zrobione, a trochę z powodu poczucia, że jestem mu coś winien – po ludzku, ale przede wszystkim artystycznie. Po zobaczeniu jego Apocalypsis cum figuris w 1974 roku, zdecydowałem, że muszę robić teatr – bez odwrotu. Czuję, że dzisiaj mam potrzebę konfrontacji z jego praktycznymi dokonaniami, z jego myślą o teatrze, aktorze, człowieku, religii, ale nie poprzez kolejne wspomnienia, sympozja i seminaria, a poprzez praktykę ludzi, którzy chcą robić teatr i chcą wiedzieć, czy mają z nim jakiś związek, czy nie. Czy są to zamknięte drzwi, czy może został jakiś rodzaj rysy, śladu, niepokoju, piętna i dziedzictwa, wobec którego trzeba stanąć i okazać się go wartym albo się z nim zmierzyć i odrzucić?

Pracę nad tym projektem rozpocząłem z ludźmi, którzy ze względu na swój wiek nie mieli żadnego kontaktu ani z Grotowskim, ani z jego praktyką teatralną, parateatralną czy z okresu „sztuki jako wehikułu”, ani z jego aktorami, czy kontynuatorami pracy. Wiedzieli o Grotowskim tyle, ile każdy przeciętny młody człowiek, czyli prawie nic. W większości przypadków ich postawa była zdystansowana. Raczej umiarkowane zainteresowanie niż fascynacja. Dla nich ten człowiek, który przewrócił światowy teatr do góry nogami, to obca, historyczna i zarchiwizowana figura kulturowa. Była to idealna sytuacja wyjściowa. Ludzie ci gotowi byli bez ideologii i uprzedzeń rozpocząć pracę nad sprawdzaniem, kim lub czym jest dla nich Grotowski. Każdy z aktorów/performerów próbował znaleźć odpowiedź na ważne dla siebie samego pytanie: na przykład o to, jak ma się myśl Grotowskiego o aktorze, do pro-egocentrycznej edukacji studentów szkół teatralnych? Czy idea teatru, jako spotkania może mieć jakikolwiek punkt styczny z dzisiejszym polskim katolicyzmem? Czy można „wspierać się” Grotowskim w szukaniu własnej, osobistej tożsamości? W jakim stopniu jego zasady pozostają aktualne w murach szpitala psychiatrycznego? Czy można robić teatr/spektakl nie chcąc być aktorem? Najprawdopodobniej każda inna grupa ludzi stawiałaby inne pytania.

Ja pytam, czy w jego spuściźnie zostało cokolwiek, co ma znaczenie dla tych młodych ludzi? Jeśli tak, to należy to skonfrontować z ich myśleniem o sobie, o życiu, o teatrze i sztuce, i to oni sami się z tym zmierzą. Ja będę tylko między nimi chodził i będę mówił, czy wierzę, czy nie wierzę."

Tomasz Rodowicz

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski
Choreografia: CHOREA
Scenografia: Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Obsada: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Janusz Adam Biedrzycki, Piotr Witkowski / Piotr Grabowski, Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Premiera: 13, 20 sierpnia 2010, scena Fabryki Sztuki w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2010

 

więcej

Pokazy przedpremierowe spektaklu "Więcej"

Pokazy przedpremierowe spektaklu "Więcej"

21.10.2011
Teatr CHOREA

Zapraszamy na przedpremierowe pokazy monodramu "Więcej", w reżyserii i wykonaniu Małgorzaty Lipczyńskiej z Teatru CHOREA, na scenie Fabryki Sztuki w Łodzi.

data: 21 października 2011
godzina: 18:00, 20:00
miejsce: Teatr CHOREA, Fabryka Sztuki w Łodzi, ul. Tymienieckiego 3
wstęp: wolny, ilość miejsc ograniczona
informacje / zapisy: warsztaty@fabrykasztuki.org

 

Monodram Małgorzaty Lipczyńskiej,  oparty na twórczości Aglai Veteranyi, jest opowieścią o przekraczaniu granic: emocjonalnych, geograficznych, czasowych; o uzależnieniu od ciągłej intensywności, nawet jeśli prowadzi to do destrukcji. Istotnym elementem spektaklu jest stawiane przez aktorkę pytanie: “Co sprawia, że to, co dla większości ludzi jest ekstremum, dla niektórych staje się normą?”

Utwory Aglai Veteranyi, charakteryzujące się ironią, absurdem i poczuciem humoru, w połączeniu z ogromną precyzją formalną w używaniu języka, są również istotnym głosem w sprawie problemu tożsamości narodowej współczesnej, „zjednoczonej” Europy. Dzieciństwo pisarki spędzone w cyrkowej rodzinie, w czasach komunistycznego reżimu w Rumunii, a następnie emigracja do Szwajcarii, ukazują ogromny kontrast między dwoma światami, w których żyła, a w których nigdzie nie czuła się bezpieczna. Jej teksty, zawierające wiele wątków autobiograficznych, odzwierciedlają  dylemat człowieka żyjącego między dwoma systemami, które go ukształtowały; „Wschód”, do którego nie ma już powrotu i „Zachód”, w którym przez cały czas czuje się obco.

Aglaja Veteranyi urodziła się w 1962 roku w Bukareszcie, w rodzinie artystów cyrkowych. Po ucieczce z Rumunii rodzina uzyskała azyl w Szwajcarii, następnie prowadziła wędrowny tryb życia, jeżdżąc z występami. Dzieciństwo i wczesną młodość pisarka spędziła w hotelach i wozach cyrkowych. Pisać nauczyła się dopiero w szwajcarskiej szkole z internatem; niemiecki stał się jej językiem literackim.

Po studiach aktorskich pracowała od 1982 roku jako aktorka, równolegle zajmując się twórczością pisarską. W 1999 roku ukazała się pierwsza powieść Aglai Veteranyi „Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze”. 3 lutego 2002 w Zurychu Aglaja skoczyła do Jeziora Genewskiego. Na brzegu zostawiła swoje buty.

„W jednym z wywiadów Aglaja powiedziała: „Pisanie jest dla mnie formą przekształconej agresji. Gdyby ta agresja we mnie została, zniszczyłaby mnie i rzuciłabym się w koncu na kogoś z nożem.” Pisanie było dla niej także sposobem na oswajanie własnych demonów. Dla mnie takim sposobem jest przede wszystkim teatr. Nadawanie formy zarówno swoim lękom i obsesjom, jak i zachwytom i fascynacjom, pomaga stworzyć porządek, w którym łatwiej egzystować. W jej utworach urzekła mnie ironia, absurd, specyficzne poczucie humoru, a także lapidarność i precyzja formalna w używaniu języka. Z pozornie niepowiązanych ze sobą tekstów wyłania się osobowość zbudowana na kontrastach, miłość do świata miesza się z głęboką depresją, a dziecięca naiwność z okrutną szczerością. Witalność przenika się z wszechobecnym poczuciem śmierci (swojej lub bliskich), wrazliwość i subtelność z sado-masochistyczną seksualnością, miłość macierzyńska z pedofilią, bezgraniczne oddanie z gwałtem. Mnogość dychotomii i niejednoznaczności ma jedną cechę wspólną – niezależnie od tego, co działo się w jej życiu – Aglaja we wszystko angażowała się całą sobą. Im bardziej wczytywałam się w jej teksty tym bardziej stawała mi się bliska. Z czasem najważniejsze stało dla mnie znalezienie sposobu na okiełznanie własnej choroby. Jak zachowywać ciągłą czujność, trzymać ją  „na krótkiej smyczy”, nie tracąc jednocześnie dystansu do siebie? Myślę, że Aglaja (paradoksalnie – bo pomimo samobójczej śmierci) wygrała tę walkę, bo jak stwierdził jeden z jej przyjaciół: „Smutny koniec nie może zostać uznany za werdykt nad drogą życiową.”
To tyle. Musiałyśmy się spotkać.

Małgorzata Lipczyńska

Reżyseria: Tomasz Rodowicz, Małgorzata Lipczyńska
Konsultacje dramaturgiczne: Hans Timmermann
Obsada: Małgorzata Lipczyńska
Ruch sceniczny: Małgorzata Lipczyńska 
Konsultacje choreograficzne: Liat Magnezy
Muzyka: Kuba Pałys
Światło: Tomasz Krukowski

Projekt finansowany przez Urząd Marszałkowski w Łodzi.

 

więcej

Koncert Wielkiego Chóru Młodej CHOREI w Łodzi

Koncert Wielkiego Chóru Młodej CHOREI w Łodzi

19.10.2011
Teatr CHOREA

Zapraszamy na pierwszy koncert Koncert Wielkiego Chóru Młodej CHOREI, do Teatru CHOREA i Fabryki Sztuki w Łodzi!

data: 19 października 2011
miejsce: Teatr CHOREA/ Fabryka Sztuki, ul. Tymienieckiego 3
godzina: 17:30
wstęp wolny, bezpłatny

"Dopóki żyjesz - bądź promienny. Nie zamartwiaj się nawet przez chwilę. Życie dane nam na krótko, czas w końcu zażąda jego zwrotu." Seikilos, I w. n.e.

W Łodzi pojawiło się kolejne pokolenie muzycznych fascynatów - serdecznie zapraszamy na Koncert Wielkiego Chóru Młodej CHOREI!

Podczas dwutygodniowych warsztatów jakie odbyły się w sierpniu w Teatrze CHOREA, 30-osobowa grupa młodzieży z województwa łódzkiego, prowadzona przez aktorów Teatru CHOREA, pracowała nad współczesnymi aranżacjami zabytków muzyki antycznej Grecji i nowoczesnymi kompozycjami odwołującymi się do Antyku. W wyniku wspólnej pracy powstał niezwykle energetyczny Koncert Wielkiego Chóru Młodej CHOREI!

Kompozytorzy - Tomasz Krzyżanowski i Maciej Maciaszek - w swojej pracy inspirowali się tekstami dramatu starogreckiego i autentycznymi zapisami nutowymi sprzed 2,5 tysięca lat. W programie znajdą się fragmenty chórów z dramatów antycznej Grecji oraz fragmenty Hymnów Delfickich we współczesnych jazzująco-swingujących aranżacjach.

Pieśni, które będzie można usłyszeć, to fragment materiału muzycznego przygotowywanego w ramach wielkiego widowiska "Oratorium Dance Project", które swoją prapremierę będzie miało już tej zimy - 9 grudnia 2011, w Klubie WYTWÓRNIA - TOYA Studios.

 

więcej

Spektakl "Po Ptakach" w Łodzi

Spektakl "Po Ptakach" w Łodzi

13.10.2011
Teatr Nowy, Łódź

Zapraszamy na spektakl "Po Ptakach / After the Birds" Teatru CHOREA i Earthfall Dance, na scenie Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, w ramach Polskiej Prezydencji w Unii Europejskiej w 2011 roku.

data: 13 października 2011
godzina: 20:00
miejsce: Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi,
bilety: 15 zł (ulgowy) / 20 zł (normalny)
rezerwacje: warsztaty@fabrykasztuki.org

  

Spektakl "Po Ptakach" jest drugą częścią tryptyku realizowanego wspólnie przez CHOREĘ i Earthfall, wynikiem kolejnego międzynarodowego projektu teatralnego, powstałego we wrześniu 2005 roku w Cardiff (Walia). Oba zespoły, posługujące się zupełnie odmiennymi estetykami i metodami pracy, stworzyły wspólnie nowy język na pograniczu gatunków i stylów. CHOREA i Earthfall konfrontują antyczną grecką pieśń chóralną ze współczesną muzyką, choreografią przestrzeni miejskiej i lękami dzisiejszego świata.

Próbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie: co zostało nam dzisiaj po Ptakach Arystofanesa, po starożytnych Grekach i ich kulturze, co mamy z nimi wspólnego? Pamiętajmy, że Ateny za życia Arystofanesa przechodzą czas wyniszczających wojen ze Spartą, czas rozpadającej się demokracji, kryzysów politycznych, spisków i walki o władzę różnych stronnictw politycznych. Kruszą się wartości społeczne i religijne. W takich okolicznościach zawsze pojawiają się przewodnicy do nowego wspaniałego świata, który ma szanse powstać na gruzach starego, dzięki utopijnym ideom, populistycznym hasłom, manipulacjom i ustawieniu się dokładnie pomiędzy tymi, którym się udało, a tymi, którzy są przegrani. Jedni bez drugich nie mogą żyć, więc tam, gdzie ich drogi się przecinają, trzeba tym pierwszym odbierać władzę, a tym drugim marzenia. Całość otoczyć murem, rozstawić straże i strzec się obcych, jak to jest w Chmurokukułczynie – idealnym nowym państwie Arystofanesa. Ale zza wysokiego muru bogowie wyglądają na skorumpowanych idiotów, a ludzie na okradzionych z marzeń karłów. Czy raj na ziemi można dzisiaj budować tylko za kolczastymi drutami, czy wszystkie wizje uzdrawiania świata w trakcie realizacji stają się zawsze tak samo gorzkie i groźne? W tym spektaklu granym w postkomunistycznym państwie, w dobie globalnego terroryzmu pytamy o to nie tylko Arystofanesa…

Twórcy: Teatr CHOREA, Earthfall
Reżyseria: Jessica Cohen, Jim Ennis, Tomasz Rodowicz
Muzyka: Maciej Rychły
Choreografia: Jessica Cohen, Jim Ennis, Suzanne Firth, Cai Tomos, CHOREA
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski, Marcin Dobijański
Obsada: Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Joanna Chmielecka, Małgorzata Lipczyńska, Dorota Porowska, Izabela Śliwa, Elina Toneva, Iga Załęczna, Janusz Adam Biedrzycki, Hubert Domański, Paweł Korbus, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Sean Palmer, Tomasz Rodowicz
Premiera: 09-14 grudnia 2005, Teatr Współczesny, Wrocław; Teatr Nowy Praga, Warszawa

 

więcej

Próby do "Oratorium Dance Project"

Próby do "Oratorium Dance Project"

10.10-09.12.2011
Teatr CHOREA

W październiku 2011 rozpoczynamy finalną, intensywną fazę prac i prób nad poświęconą przygotowaniu tanecznej i muzycznej części widowiska "Oratorium Dance Project - CHOREA, Łódź 2011". 

Do projektu została zaproszona ponad 60-osobowa grupa młodzieży, która nigdy nie zajmowała się profesjonalnie tańcem. Grupa została wybrana podczas wielu warsztatów i spotkań, które aktorzy CHOREI przeprowadzili wiosną i latem 2011, w gimnazjach, liceach oraz placówkach opiekuńczo-wychowawczych na terenie województwa łódzkiego. Głównemu choreografowi Robertowi M. Haydenowi będą tancerze walijskiej grupy Earthfall oraz łódzcy niezależni artyści tańca i aktorzy CHOREI. Próby będą odbywać się w kolejnych sesjach pracy w październiku i listopadzie 2011.

Jednocześnie nad częścią muzyczną projektu - "Oratorium Antyk/ Trans/ Orchestra" - pod okiem instruktorów z Teatru CHOREA, będzie pracowała druga grupa wykonawców, również złożona z amatorów, wyselekcjonowana przez artystów CHOREI na tej samej zasadzie - młodzież oraz osoby powyżej 50-tego roku życia, w sumie około 60 osób. W "Oratorium" wykorzystano specjalnie zaaranżowane pieśni antycznej Grecji, zrekonstruowane z ocalałych zabytków muzycznych sprzed 2,5 tysiąca lat.

W widowisku, obok uczestników naszego projektu wystąpi Orkiestra i Chór Filharmonii Łódzkiej oraz muzycy jazzowi.

Już teraz - serdecznie zapraszamy na premierę "Oratorium Dance Project"!

Finał projektu to dwa pełnowymiarowe, profesjonalne widowiska z Orkiestrą i Chórem Filharmonii Łódzkiej, w dniach 8 i 9 grudnia 2011, zaprezentowane w Klubie Wytwórnia - Toya Studios w Łodzi. 

Wsparcie projektu potwierdziło wiele instytucji kultury i edukacji artystycznej z Łodzi, m.in.: Filharmonia Łódzka, Teatr Wielki, Fabryka Sztuki w Łodzi, Szkoła Baletowa i Akademia Sztuk Pięknych.

Projekt współfinansują:
- Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
- Urząd Miasta Łodzi
- Urząd Marszałkowski w Łodzi
- Instytut Muzyki i Tańca
- Narodowe Centrum Kultury
- Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie
- British Council
- PGE Energetyka

Projekt otrzymał honorowe patronaty:
- Marszałka województwa łódzkiego - Pana Witolda Stępnia
- Prezydent Miasta Łodzi - Pani Hanny Zdanowskiej
- Sekretarza Stanu do spraw Europejskich w Ministerstwie Spraw Zagranicznych - Pana Mikołaja Dowgielewicza

Projekt został wybrany i wpisany jako jedno z najważniejszych wydarzeń odbywających się podczas Przewodnictwa Polski w Radzie UE.

Patroni medialni projektu:
- Telewizja Polska
- 3 Program Polskiego Radia
- Gazeta Wyborcza

 

więcej

Spektakl "Grotowski - próba odwrotu" w Bytomiu

Spektakl "Grotowski - próba odwrotu" w Bytomiu

09.10.2011
Festiwal Teatromania, Bytom

Zapraszamy na pokaz spektaklu "Grotowski - próba odwrotu" Teatru CHOREA, w reżyserii Tomasza Rodowicza, podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego TEATROMANIA, w Bytomiu.

data: 9 października 2011
miejsce: Międzynarodowy Festiwal Teatralny TEATROMANIA, Bytom

 

Jerzy Grotowski, największy rewolucjonista teatru XX w. jest inspiracją dla większości współczesnych artystów, jednak nikt nie podjął jeszcze próby otwartej refleksji nad jego spuścizną. Dokonana zostaje ona w najnowszym spektaklu Chorei. Na podstawie niepublikowanych dotąd tekstów Grotowskiego i jego osobistych spotkań z reżyserem spektaklu Tomaszem Rodowiczem, grupa młodych performerów zmierzy się z legendą teatralnego szamana.

Tomasz Rodowicz wraca do wspomnień związanych z Jerzym Grotowskim, który wciągnął go w działalność teatralną. Przez lata spotykali się, spierali i dyskutowali. Pod kierunkiem Rodowicza młodzi aktorzy Chorei konfrontują się z tekstami twórcy Teatru Laboratorium w kontekście własnych doświadczeń. Zastanawiają się, na ile reforma XX-wiecznego teatru dokonana przez Grotowskiego jest ważna dla ich wyborów dzisiaj.

"Ten projekt jest ekscytujący i ryzykowny zarazem: „Jerzy Grotowski – największy rewolucjonista teatru XX wieku.” Wracam do Grotowskiego po tylu latach trochę z powodu buntu wobec tego, co z tą postacią zostało zrobione, a trochę z powodu poczucia, że jestem mu coś winien – po ludzku, ale przede wszystkim artystycznie. Po zobaczeniu jego Apocalypsis cum figuris w 1974 roku, zdecydowałem, że muszę robić teatr – bez odwrotu. Czuję, że dzisiaj mam potrzebę konfrontacji z jego praktycznymi dokonaniami, z jego myślą o teatrze, aktorze, człowieku, religii, ale nie poprzez kolejne wspomnienia, sympozja i seminaria, a poprzez praktykę ludzi, którzy chcą robić teatr i chcą wiedzieć, czy mają z nim jakiś związek, czy nie. Czy są to zamknięte drzwi, czy może został jakiś rodzaj rysy, śladu, niepokoju, piętna i dziedzictwa, wobec którego trzeba stanąć i okazać się go wartym albo się z nim zmierzyć i odrzucić?

Pracę nad tym projektem rozpocząłem z ludźmi, którzy ze względu na swój wiek nie mieli żadnego kontaktu ani z Grotowskim, ani z jego praktyką teatralną, parateatralną czy z okresu „sztuki jako wehikułu”, ani z jego aktorami, czy kontynuatorami pracy. Wiedzieli o Grotowskim tyle, ile każdy przeciętny młody człowiek, czyli prawie nic. W większości przypadków ich postawa była zdystansowana. Raczej umiarkowane zainteresowanie niż fascynacja. Dla nich ten człowiek, który przewrócił światowy teatr do góry nogami, to obca, historyczna i zarchiwizowana figura kulturowa. Była to idealna sytuacja wyjściowa. Ludzie ci gotowi byli bez ideologii i uprzedzeń rozpocząć pracę nad sprawdzaniem, kim lub czym jest dla nich Grotowski. Każdy z aktorów/performerów próbował znaleźć odpowiedź na ważne dla siebie samego pytanie: na przykład o to, jak ma się myśl Grotowskiego o aktorze, do pro-egocentrycznej edukacji studentów szkół teatralnych? Czy idea teatru, jako spotkania może mieć jakikolwiek punkt styczny z dzisiejszym polskim katolicyzmem? Czy można „wspierać się” Grotowskim w szukaniu własnej, osobistej tożsamości? W jakim stopniu jego zasady pozostają aktualne w murach szpitala psychiatrycznego? Czy można robić teatr/spektakl nie chcąc być aktorem? Najprawdopodobniej każda inna grupa ludzi stawiałaby inne pytania.

Ja pytam, czy w jego spuściźnie zostało cokolwiek, co ma znaczenie dla tych młodych ludzi? Jeśli tak, to należy to skonfrontować z ich myśleniem o sobie, o życiu, o teatrze i sztuce, i to oni sami się z tym zmierzą. Ja będę tylko między nimi chodził i będę mówił, czy wierzę, czy nie wierzę."

Tomasz Rodowicz

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski
Choreografia: CHOREA
Scenografia: Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Obsada: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Janusz Adam Biedrzycki, Piotr Witkowski / Piotr Grabowski, Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Premiera: 13, 20 sierpnia 2010, scena Fabryki Sztuki w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2010

 

więcej

Teatr CHOREA w Mińsku

Teatr CHOREA w Mińsku

18-22.09.2011

W dniach 18-22 września 2011 Teatr CHOREA poprowadzi w Mińsku warsztaty teatralne "Głos, ciało i ruch w przestrzeni", w ramach projektu "Międzynarodowa strefa teatru: Polska - Białoruś", organizowanego pod patronatem Ministerstwa Spraw Zagranicznych i programu „Wspólne działania polsko-białoruskie 2011”.

Warsztat Teatru CHOREA  skierowany jest do twórców teatralnych, tancerzy, muzyków i entuzjastów teatru - to propozycja doświadczenia na własnym ciele bazowego zjawiska chorei/trójjedni - połączenia ruchu, dźwięku i słowa oraz poszukiwania swoich oryginalnych możliwości używania wszystkich tych środków wyrazu jednocześnie.

Celem tego działania jest nawiązanie współpracy z niezależnym teatrem białoruskim, umożliwienie wymiany doświadczeń i stworzenie możliwości współpracy dla grup artystycznych, w dużej mierze izolowanych do tej pory od nowych prądów sztuki performatywnej zachodniej Europy.

Warsztat zakończy się pokazem pracy, zachęcającym młodych, poszukujących artystów z Białorusi do kontynuowania twórczych poszukiwań. Głównym partnerem projektu jest białoruska agencja koncertowa Bopromo.

Projekt współfinansowany przez Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w ramach konkursu: “Wspólne działania polsko-białoruskie 2011”.

 

więcej

Spektakl "Grotowski - próba odwrotu" w Rzeszowie

Spektakl "Grotowski - próba odwrotu" w Rzeszowie

15.09.2011
Festiwal Źródła Pamięci, Rzeszów

Zapraszamy na pokaz spektaklu "Grotowski - próba odwrotu" Teatru CHOREA, w reżyserii Tomasza Rodowicza, podczas Festiwalu “Źródła pamięci. GROTOWSKI - KANTOR - SZAJNA”, w Rzeszowie, w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa.

data: 15 września 2011
godzina: 20:00
miejsce: Festiwal “Źródła pamięci. GROTOWSKI - KANTOR - SZAJNA”, w Rzeszów

 

W dniach 14 – 18 września 2011, w Rzeszowie, w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa, będzie miało miejsce niebanalne wydarzenie artystyczno-naukowe pn. “Źródła pamięci. GROTOWSKI - KANTOR  SZAJNA”.
W ramach tego ambitnego przedsięwzięcia przewidziano konferencje naukowe poświęcone tym trzem wybitnym postaciom światowego teatru, którzy swoje korzenie mają w Rzeszowie i na Podkarpaciu. Do prelekcji zostali zaproszeni wybitni teatrolodzy, specjaliści, dokumentaliści, którzy od lat zajmują się ich życiem i twórczością, m. in.: prof. Zbigniew Osiński, prof. Kazimierz Grotowski, dr Klaudiusz Święcicki, Tomasz Rodowicz, Bogdan Renczyński, Agnieszka Koecher-Hensel, dr Magdalena Rabizo-Birek oraz Jerzy Fąfara i Andrzej Piątek.
Ponadto każdego wieczoru zaprezentują się teatry, które w sposób świadomy nawiązują do idei artystycznych Jerzego Grotowskiego, Józefa Szajny i Tadeusza Kantora. Wystąpią: Teatr CHOREA z Łodzi w spektaklu “Grotowski - próba odwrotu”, Teatr Brama z Goleniowa w spektaklu “Uczucie dźwięku - apoteoza” oraz rzeszowskie teatry: Teatr im. Wandy Siemaszkowej w spektaklu “Deballage”, Teatr Maska w spektaklu “Niech żyje cyrk” i Teatr Przedmieście w spektaklu “Obietnica”. Ponadto przewidziana jest wystawa fotografii Tadeusza Kantora, projekcje filmowe, min. “Omnia mea” oraz spotkania z aktorami i reżyserami.

 

Jerzy Grotowski, największy rewolucjonista teatru XX w. jest inspiracją dla większości współczesnych artystów, jednak nikt nie podjął jeszcze próby otwartej refleksji nad jego spuścizną. Dokonana zostaje ona w najnowszym spektaklu Chorei. Na podstawie niepublikowanych dotąd tekstów Grotowskiego i jego osobistych spotkań z reżyserem spektaklu Tomaszem Rodowiczem, grupa młodych performerów zmierzy się z legendą teatralnego szamana.

Tomasz Rodowicz wraca do wspomnień związanych z Jerzym Grotowskim, który wciągnął go w działalność teatralną. Przez lata spotykali się, spierali i dyskutowali. Pod kierunkiem Rodowicza młodzi aktorzy Chorei konfrontują się z tekstami twórcy Teatru Laboratorium w kontekście własnych doświadczeń. Zastanawiają się, na ile reforma XX-wiecznego teatru dokonana przez Grotowskiego jest ważna dla ich wyborów dzisiaj.

"Ten projekt jest ekscytujący i ryzykowny zarazem: „Jerzy Grotowski – największy rewolucjonista teatru XX wieku.” Wracam do Grotowskiego po tylu latach trochę z powodu buntu wobec tego, co z tą postacią zostało zrobione, a trochę z powodu poczucia, że jestem mu coś winien – po ludzku, ale przede wszystkim artystycznie. Po zobaczeniu jego Apocalypsis cum figuris w 1974 roku, zdecydowałem, że muszę robić teatr – bez odwrotu. Czuję, że dzisiaj mam potrzebę konfrontacji z jego praktycznymi dokonaniami, z jego myślą o teatrze, aktorze, człowieku, religii, ale nie poprzez kolejne wspomnienia, sympozja i seminaria, a poprzez praktykę ludzi, którzy chcą robić teatr i chcą wiedzieć, czy mają z nim jakiś związek, czy nie. Czy są to zamknięte drzwi, czy może został jakiś rodzaj rysy, śladu, niepokoju, piętna i dziedzictwa, wobec którego trzeba stanąć i okazać się go wartym albo się z nim zmierzyć i odrzucić?

Pracę nad tym projektem rozpocząłem z ludźmi, którzy ze względu na swój wiek nie mieli żadnego kontaktu ani z Grotowskim, ani z jego praktyką teatralną, parateatralną czy z okresu „sztuki jako wehikułu”, ani z jego aktorami, czy kontynuatorami pracy. Wiedzieli o Grotowskim tyle, ile każdy przeciętny młody człowiek, czyli prawie nic. W większości przypadków ich postawa była zdystansowana. Raczej umiarkowane zainteresowanie niż fascynacja. Dla nich ten człowiek, który przewrócił światowy teatr do góry nogami, to obca, historyczna i zarchiwizowana figura kulturowa. Była to idealna sytuacja wyjściowa. Ludzie ci gotowi byli bez ideologii i uprzedzeń rozpocząć pracę nad sprawdzaniem, kim lub czym jest dla nich Grotowski. Każdy z aktorów/performerów próbował znaleźć odpowiedź na ważne dla siebie samego pytanie: na przykład o to, jak ma się myśl Grotowskiego o aktorze, do pro-egocentrycznej edukacji studentów szkół teatralnych? Czy idea teatru, jako spotkania może mieć jakikolwiek punkt styczny z dzisiejszym polskim katolicyzmem? Czy można „wspierać się” Grotowskim w szukaniu własnej, osobistej tożsamości? W jakim stopniu jego zasady pozostają aktualne w murach szpitala psychiatrycznego? Czy można robić teatr/spektakl nie chcąc być aktorem? Najprawdopodobniej każda inna grupa ludzi stawiałaby inne pytania.

Ja pytam, czy w jego spuściźnie zostało cokolwiek, co ma znaczenie dla tych młodych ludzi? Jeśli tak, to należy to skonfrontować z ich myśleniem o sobie, o życiu, o teatrze i sztuce, i to oni sami się z tym zmierzą. Ja będę tylko między nimi chodził i będę mówił, czy wierzę, czy nie wierzę."

Tomasz Rodowicz

Reżyseria: Tomasz Rodowicz
Muzyka: Tomasz Krzyżanowski
Choreografia: CHOREA
Scenografia: Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Obsada: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Janusz Adam Biedrzycki, Piotr Witkowski / Piotr Grabowski, Paweł Korbus, Tomasz Rodowicz
Premiera: 13, 20 sierpnia 2010, scena Fabryki Sztuki w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2010

 

więcej

Premiera "Koncertu Pieśni Antycznych" - "Antyk A! Kapella"

Premiera "Koncertu Pieśni Antycznych" - "Antyk A! Kapella"

30.07.2011
Arkania, Nieborów

Zapraszamy na premierę "Koncertu Pieśni Antycznych" - "Antyk A! Kapella" Teatru CHOREA, pod kierownictwem muzycznym Tomasza Krzyżanowskiego, w Arkadii w Nieborowie, w ramach 12 Wędrownego Festiwalu Filharmonii Łódzkiej "Kolory Polski".

data: 30 lipca 2011
godzina: 18:00

miejsce: Muzeum w Nieborowie i Arkadii, Przybytek Arcykapłana, 12 Wędrowny Festiwal Filharmonii Łódzkiej "Kolory Polski" 

 

"Dopóki żyjesz, bądź promienny, Nie zamartwiaj się nawet przez chwilę. Życie dane nam na krótko, czas w końcu zażąda jego zwrotu..." - mówi jedna ze starożytnych pieśni Seikilosa, pochodząca z I w. n.e.

Występujący podczas plenerowego koncertu w Arkadii artyści Teatru CHOREA już na początku swojej pracy odwoływali się do tradycji antycznych. Grupa powstała z połączenia dwóch formacji - Orkiestry Antycznej i Tańców Labiryntu. Oba zespoły, prezentujące niegdyś odrębny repertuar, połączyły się i stworzyły widowisko zainspirowane muzyką antycznej Grecji. Dziś artyści są jednym z nielicznych zespołów na świecie, który posiada w swoim repertuarze taką muzykę na stałe. Prowadząc badania nad źródłami tańca i muzyki, artyści teatru eksplorowali kulturę Antyku, a główny nacisk w swoich przedstawieniach kładli nie na dosłowne rekonstruowanie antycznej formuły, ale na twórcze podejście do zagadnień antyku. W ten sposób połączyli formy współczesnego teatru -  nowatorskie techniki ruchu i tańca, nowoczesną muzykę ze współczesnym materiałem literackim - zgodnie z ideą antycznej trójjedni: ruchu, śpiewu i słowa.

W programie koncertu znajdą się m.in.: fragmenty "Hymnów Delfickich" Atenajosa i Limeniosa z 127 r. p.n.e., fragmenty chórów z "Antygony" Sofoklesa i "Bachantek" Eurypidesa, Pieśń Seikilosa z I w. n.e. oraz fragment "Met Emoi" z "Ifigenii w Aulidzie" Eurypidesa, pochodzącej z II w. p.n.e. W świat sztuki antycznej wprowadzi nas Tomasz Rodowicz, założyciel Teatru CHOREA. Nieparzyste rytmy, wibrujące współczesną energią melodie, odczytane z papirusów i kamieni sprzed dwóch i pół tysiąca lat, zaskakująca muzyka spleciona z żywiołem ciała w nierozerwalną całość, śpiewacy, tancerze i muzycy - to wszystko sprawi, że poczujemy się jak w prawdziwym antycznym teatrze.

 

Teatr CHOREA od wielu lat interesuje się muzyką antycznej Grecji, będącą niezwykle cennym dziedzictwem kultury i jednym z najstarszych ocalałych zapisów muzyki europejskiej. Początkowo była to głównie praca nad pieśniami, tekstami antycznych dramatów, rekonstrukcja antycznych instrumentów. Obecnie, po latach pracy nad pieśniami i tekstami antycznymi, artyści Teatru CHOREA przygotowali zupełnie nową ich aranżację. Źródłowe formy muzyczne, pochodzące z najstarszych tradycji europejskich, ulegają dynamicznej, współczesnej dźwiękowej transformacji. Koncert w wykonaniu artystów CHOREI zrodził się z potrzeby skonfrontowania antycznego materiału z nowoczesnym brzmieniem. „Stary” materiał we współczesnych aranżacjach daje niezwykłą muzyczną miksturę orientalnej melodyki, intrygującej harmonii i bliskowschodniej rytmiki.

Kierownictwo muzyczne: Tomasz Krzyżanowski
Występują: Janusz Adam Biedrzycki, Joanna Chmielecka, Hubert Domański, Joanna Filarska, Sandra Gierzek, Dominika Jarosz, Joanna Kłos, Milena Kranik, Dominika Krzyżanowska Gorzkiewicz, Tomasz Krzyżanowski, Maciej Maciaszek, Dorota Porowska, Tomasz Rodowicz, Elina Toneva
Światło i dźwięk: Tomasz Krukowski
Premiera: 30 lipca 2011, Arkadia, Nieborów, 12 Wędrowny Festiwal Filharmonii Łódzkiej "Kolory Polski"

 

więcej

Archiwum

x
Jeśli chcesz otrzymywać informacje o wydarzeniach Teatru Chorea zarejestruj się.